ArticlePublished 2017
ERYTROPOETYNA W LECZENIU NIEDOKRWISTOŚCI W PRZEBIEGU NOWOTWORÓW ZŁOŚLIWYCH – CZY EWENTUALNE KORZYŚCI PRZEWYŻSZAJĄ RYZYKO?
Abstract
Select any words in the title or abstract, or press this and choose a sentence.
Niedokrwistość wciąż stanowi istotne wyzwanie terapeutyczne, związane z leczeniem zaawansowanych stadiów nowotworów złośliwych. Przyczyny niedokrwistości w przebiegu nowotworów mają najczęściej złożoną i wieloczynnikową etiologię. Najczęstszą ich przyczyną jest, z jednej strony, interakcja guza z układem immunologicznym organizmu, z drugiej zaś cytotoksyczny wpływ stosowanego leczenia. Do konwencjonalnych sposobów zapobiegania i leczenia niedokrwistości należy przetaczanie preparatów krwiopochodnych oraz suplementacja preparatów żelaza. Metody te często nie są wystarczająco bezpieczne dla pacjenta, a ich skuteczność z różnych względów bywa ograniczona. Od lat 80-tych XX wieku, analogi ludzkiego hormonu erytropoetyny (Epo) stymulujące erytropoezę (ang. erythropoiesis stimulationg agents – ESAs) znajdują zastosowanie w leczeniu niedokrwistości typu normocytarnego, często występującej u chorych z zaawansowana niewydolnością nerek. Od tego czasu opracowano wiele innych wskazań do tego rodzaju terapii, m.in. w zakresie leczenia niedokrwistości związanej z nowotworem (ang. CRA – cancer related anemia) oraz niedokrwistości spowodowanej przez chemioterapię (ang. CIA – chemotherapy induced anemia). Pomimo dostrzeżonych wielu korzyści, m.in. związanych ze spadkiem zapotrzebowania na KKCz oraz poprawy subiektywnej jakości życia pacjentów, ten rodzaj anemii do dziś rodzi wiele kontrowersjii w fachowym piśmiennictwie. Przyczyną tego stanu rzeczy jest możliwe antyapoptoczne i proangiogenne działanie ESAs, potwierdzone w wielu wieloośrodkowych badaniach klinicznych. Dostrzeżono także negatywne interakcje receptorów dla erytropoetyny (EPOR) z receptorami estrogenowymi oraz HER2. Istotnym problemem jest możliwość prozakrzepowego działania Niniejsza praca stanowi próbę odpowiedzi na pytanie czy preparaty ludzkiej rekombinowanej erytropoetyny (rhEpo) stanowią atrakcyjną i bezpieczną alternatywę w stosunku do stosowania KKCz i preparatów żelaza u pacjentów onkologicznych. Przeanalizowano aktualne piśmiennictwo dotyczące możliwych korzyści i zagrożeń, związanych ze stosowaniem preparatów erytropoetyny, a także aktualne wskazania do ich stosowania oraz rekomendacje co do częstości i sposobów monitorowania tego rodzaju leczenia.
Subjects
Oncology & CancerAsk about this article
Answers come only from this article's title, abstract and keywords, each sentence pointing to where it comes from. Your question is sent to OpenAI to write the answer. Scholars Central does not store it.
Conferences in this field
Upcoming conferences in this field.
Follow
New articles from what you follow go into your email digest, once you agree to alert emails.
- JournalOnkologia i Radioterapia
- SubjectOncology & Cancer
- BylineArticles whose byline prints “Andrzej Majdan”